lunes, 14 de septiembre de 2015

Ayacucho - Cusco

    
Modo recopilatorio "on".

     Hola, que tal? Voy a contar un poquito de lo que nos sucedió hace ya bastantes meses en Perú.

     Recuerdo dos días de subida después de Ayacucho hasta el alto cerca de Ocros. Allí, a 4100 m.s.n.m., acampamos al lado de la ruta, detrás de unas rocas. Esa noche, hacia las 3 de la madrugada escuchamos disparos y yo le decía a Xaro: "serán furtivos, cazadores" y pensamos si salíamos, si no, al final decidimos quedarnos quietitos en la tienda y esperar. Se oyeron gritos, más disparos, y después todo se calmó. Al levantarnos por la mañana vimos un coche de policía a unos 50 metros de donde estábamos y pensamos: "será un control". Pero al rato pasó un camionero y paró a nuestro lado. Nos dijo que el día anterior nos hizo señas para que no acampáramos allí porque es un punto donde se producen muchos atracos y más en sábado noche. Y justo aquella noche habían atracado un bus al ladito nuestro... ahí nos entró el miedo! suerte que no vieron la tienda! suerte que nos cobijamos detrás de las rocas! Y así con ese "canguelo" seguimos el camino.

     Llegamos hasta Chincheros en bici y los dos siguientes altos decidimos pasarlos en bus, así que uno hasta Andahuaylas y otro hasta Abancay. Allí descansamos unos días, paseamos por su inmenso mercado “Las Américas” en las calles, nos perdimos entre verduras, cereales, carnes, jugos; comimos anticuchos, picarones, mazamorra, cremolada, todo lo venden en la calle. En una plaza conocimos a Carmela, una señora muy simpática que nos invitó a su casa en Cusco. Y aquí me gustaría agradecer y recordar a toda la gente que nos ayuda en el camino, nos acogen en sus casas, nos preparan comidas, nos regalan una sonrisa, juegan con nosotros. A todos/as ellos/as gracias de corazón.



     Desde Abancay arrancamos de nuevo, coincidimos con una pareja con alforjas, Martina y Lucas, se sorprenden al vernos tan cargados, al cabo de 15 minutos ya no los vemos más, suben más deprisa que nosotros. Después de día y medio de subida, tuvimos una larga bajada hasta Curahuasi. Desde Curahuasi hasta Limatambo es un infiernillo, nos habían dicho que era llano pero no, tenemos subida, suave pero muy incómoda. Suerte que en Limatambo nos encontramos con una de esas personas amables que nos ofreció un plato de comida y un cuarto para dormir, gracias Milagros!! Otra día de subida más y por fin la bajada hasta Ancahuasi y ya más llanito hasta Cusco, donde nos recibió una granizada justo en el alto de una pequeña subida que da paso a la bajada hasta la ciudad. Justo en el alto empezaron a caer gotones y rápidamente granizo. La tormenta duró cinco minutos, así que cuando quisimos acabar de ponernos la ropa de lluvia ya había parado de llover, bienvenidos al Cusco!!

4 comentarios:

  1. Buha, buaha, buaaha.....!!!!!Meu posat els pels de punta, m`alegre que esteu be i de tindre noticies de la superfamili!!!!, Els vídeos mol Ways, que dir-vos que us trobe a faltar una mica no deixeu de escriure per saber de vosaltres, molts molts molts abraços i petons.......

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. Ieee locureta!! que be, m'alegre de l'asborronamenta. Ara en els vídeos intentarem millorar la qualitat. I Bueno, nosaltres també trobem a faltar la terreta i la caseta, como no!!
      Besets bonico!!

      Eliminar
  2. Saludos desde el futuro, de su viaje.

    Pancho... personas como ustedes hacen replantearme a donde debo ir.....

    ResponderEliminar
  3. me encanta su blog pero cambien de letra , no se entiende nada . Besos y buena ruta

    ResponderEliminar